Clicken voor lichaamstaal

Al een hele tijd ben ik bezig met het onderzoeken van de effecten als je clickt voor lichaamstaal. Het blijft me mateloos boeien om te zien wat je daar allemaal mee kunt doen.

Het is heel zinnig om te doen bij honden die niet goed weten hoe ze zich moeten gedragen naar andere honden toe, waardoor ze een houding aannemen die agressie opwekt. Bij Amiga, mijn Gos d' Atura Catala (teefje nu bijna 2) heeft het heel goed gewerkt. Zij werd op een gegeven moment wat agressief in haar benadering van andere honden die ze loslopend op de hei tegenkwam. Thuis speelde ze heel veel, en ik heb haar speelbuigingen geclickt en onder commando gebracht.

Daarna heb ik, als ze buiten liep en geen andere honden tegenkwam ook buiten het buigen onder commando getraind, waarna ze op allerlei verschillende plaatsen op commando een prachtige speelbuiging liet zien. Het vervolg laat zich raden: op een gegeven moment liep ze weer eens op een hond af, met een vervelend agressieve houding.... ik gaf het commando om te buigen, dat deed ze, de andere hond ging hierop in, en voor je het wist waren ze samen fijn aan het spelen. Belonen hoefde ik het buigen binnen een paar keer niet meer te doen, omdat de reactie van de andere hond meer dan belonend was.... Amiga had dan niet eens meer tijd voor mijn snoepjes! Tot mijn grote verbazing en vreugde pikte ze dit zo vlug op, dat ze al snel helemaal uit zichzelf buigingen ging maken naar honden die ze niet kende.... (hoi hoi hoi!!)

Wat ik ook regelmatig doe is het clicken van een ontspannen houding bij angstige honden, het clicken van een vrolijke kwispel bij een wat onzeker hondje enzovoorts... Tot nu toe zijn dit dus de ervarigen bij het clicken van een positieve houding, die voor de hond ook een positieve betekenis heeft.

Ander experiment: Betsy, mijn megapoedelteef, kan lachen als ze onzeker is, of als ze straf verwacht... Dat lachen ziet er bij haar verschrikkelijk lollig uit, maar als ze het doet voelt ze zich niet prettig. Toch wilde ik graag proberen of ik dit gedrag kon uitlokken. Betsy is wit, met zwarte lippen en heel veel heel roze tandvlees.... ze lijkt net een grote speelgoedhond en dan opeens zo'n tandenbek... dat is ontzagwekkend.

Affijn... hoe ik ook clickte voor dit gedrag, ze kon er voor zichzelf, zelfs met click en snoepje geen positieve wending aan geven, en het is me dus ook nooit gelukt om dit gedrag te trainen. Maar evenzogoed, haar tandenbek blijft indrukwekkend en ik zou het (just for fun) toch geweldig leuk vinden als ze op commando zo'n gezicht zou kunnen trekken. Wist alleen niets meer te verzinnen... tot afgelopen week! Ik had een pup op les, die zich een beetje opdringerig gedroeg. Deze les vond binnen in de huiskamer plaats en Betsy had zich beleefd teruggetrokken op haar plaats, maar het "mormel" wilde niet snappen dat ze daar niet lastig gevallen wilde worden.

Op een gegeven moment, na lang aarzelen, viel ze heel netjes en overduidelijk uit naar het pupje. Een mooie, duidelijke waarschuwing. Aangezien ze vrij onzeker is in haar gedrag en ik toch met een clicker in mijn hand zat, heb ik haar geclickt. Haar reactie was verbluffend. Ze veerde op, was op slag super alert en zelfverzekerd. Van één clickje! Vervolgens gromde ze nog een keertje naar de pup, tandenbek in een schitterende snauw... click! En dat deed het 'm... ze keek naar mij en liet haar tanden zien, click! Heel verbaasd... nog eens proberen, maar wel steeds met een oog op mij en het andere op de pup.

Karen Pryor stelt dat we bij het clicken regelmatig eerst het ruggemerg trainen, en eigenlijk het denkproces overslaan, waardoor de hond soms eerst een lichamelijke reactie geeft bij het trainen, voordat hij er bewust over na gaat denken. Hetgeen ik nu heel duidelijk kon zien bij Betsy: ze liet in een minuutje wel dertig keer haar lip omhooggaan, experimenteerde er zelfs mee, links omhoog, rechts gewoon, en alle variaties die maar denkbaar zijn, terwijl ze volgens mij maar half in de gaten had waar ze mee bezig was. Maar goed, ik was helemaal in de wolken. Helaas, zodra het pupje (ook al was het hele beestje al lang niet belangrijk meer) was verdwenen, was ook het gedrag van Betsy weg. Hmmmm.....

Ik blijf bezig met dit soort experimenten.... wordt vervolgd!